Ozel Insan

Çok uğraştım bitirmek için

Ama olmadı , yarım kaldı tüm masallar ,

Çünkü hayatıma giren tüm kahramanları kaybettim ben

Çok sevdim çünkü , çok bağlandım

Bildikleri tek şey onları sevdiğimdi

Bunu bildikleri için arkalarını dönmekten hiç çekinmediler .

Sonrada bulamadım hiç birini  , aradım , aradım , aradım . . .

Başka masallara kahraman olduklarını görünce , kanadım .

Göz yaşlarım eşliğinde yitirildi tüm hayaller

Yüzlerce hatta binlerce sözcük silindi kağıtlardan

Geriye bir tek sen kaldın işte , adın kaldı

Kağıtlara sığdıramadığım için ,

Sokaklara , caddelere tırnaklarımla kazıdığım baş kahramanım

İlk uzak sevgilim , uzaktan sevdiğim

Senin için harcanmalı artık tüm zamanım .

Eda ARAZ.

Gostermelik Sevgi

Seni sevmeyi ben istemedim yada arzulamadım.

Bir anda çıktın karşıma ve bam bam !

Hiç gerek yoktu bunlara

Gelmene , sevmemene , bağırmana

Herşeyi sen mahvettin ve benden bir özür beklediğini söylüyorsun

Pekala , istediğin gibi olsun

Özür dilerim ,

Sana sevmenin nasıl olduğunu uygulamalı olarak gösterdiğim için .

Eda ARAZ.

Benim Melegim

Üçüncü derece sevda yanıklarıyla dolu bedenim

Ben bu yüzden gündüzleri hiç sevmedim

Sadece doğru zaman ve insanı tek başınalıkla bekledim

Karanlığın tam ortasındayım ve ben seni seçtim

Güneşi göster bana meleğim . . .

Eda ARAZ.

DUYGUSAL

Duygusal olmak benim fikrim değildi , duygusallığımı hiç sevmedim . Yakışmadı bana ağlamak , zırlamak Kısmen yada cismen vucuduma zarar vermek hiç hoş değildi .

Ama vazgeçemiyordum ki .

Beni ağlatmak isteyenleri yada beni ağlarken görmek isteyenleri hiç üzmedim.

Onlar mutlu olsun diye ağladım , ağladım ,ağladım

Onlarda yüksek sesle güldü , güldü , güldüler . . .

Ağlamayı ben istemedim ki ,

Ben sadece ağlamanın ne kadar acı veren birşey olduğunu bildiğim için , kimsenin ağlamasını istemedim . Gülümseyen insanlar çoğalsın diye ağladım. Vazgeçemediğim yada peşimi bırakmayan duygularımı avantaja çevirmekti benim bu yaptığım .

Eda ARAZ.

Akrep'in Yelkovani .

Tik tak tik tak tik tak

Yeter dur diyorum sana durmak zorundasın !

Bırak artık , yelkovanı asla yakalayamayacaksın

Hep kaçıcak o senden ,

5 dk 2 ile sonra ki 5 dk ise 3 ile sevişicek

Bu hergün böyle devam edicek ,

Bütün rakamlar bitsede o yine başa dönücek ,

Milyonlarca koku sinicek üstüne

Kendi kokusunu unutucak

Herkezde başka arzular uyandırıcak varlığı

Ama sende hep aynı kalıcak

Öyle ya rakamlarla sevişirken bile üstünden geçen saniyeye laf atıcak

Doymıycak onun gözü seni hiç görmiycek

Günde sadece 24 defa karşılasıcaksınız

Her karşılaşmanızda o kör olucak ,

Sense kör olmayı istiyceksin

Çünkü o seninle karşılaştığı zamanlarda bile

Başka bir rakamın koynunda olucak

Sen ağlıcaksın , kör olucak gözlerin

Bırak artık şunu akrep !

O seni hiç görmiycek , saat parçalanıp kırılsa bile

Siz ölseniz bile hiç göremiycek seni

Yelkovan , akrep i hiç sevmiycek . . .

Eda ARAZ.

Kendim Olmak

Kendim olmayı özledim

Kendimle yüzleşmeği yada kendimle konuşmayı

Değişimlere karşı korkusuzca savaşmayı

Aynalardan kaçmamayı özledim , göz yaşlarımı gülücüklerle maskelememeği

O kadar özledim ki insanlara gerçekten gülebilmeği

Hep yalandan gülüyorum , yalan gülüyorum

Beni bana küstürdüler , kendime küstüm

Kendimi ben hep kahkahalarımla dövdüm

Sıcak göz yaşlarımı içime akıtarak

İçimdeki kendimi yaktım , kavurdum

Kendim olmayı unuttum.

Savurdum duygularımı  ordan oraya

Hiç hiseettiğim duyguyu iletemedim insanlara

Ve insanlar bunu anladıklarında kızdılar bana

Halbuki yeni beni onlar yaratmıştı

Ben kendimi eritip onların istedikleri kalıplara dökmüştüm

Onların istediği olmuştum , bunu istemişlerdi

Ama şimdi yalan söylediğim için bana kızıyorlar

Ben onları hiç mutlu edemiyorum

Çünkü onlar ne istediklerini dahi bilmiyorlar

Ve şimdi sonkez kendimi eritip kendi kalıbıma dökmek istiyorum

Ama şimdi de kendimi bulamıyorum . . .

Eda ARAZ

GİTMEK VAKTİ ŞİMDİ

GİTMEK VAKTİ ŞİMDİ

Rüzgarlı bir günün yamacındayım

Üzerine yanlızlık sinmiş bir yatak

Ve tavanında hayallerimin her gece intihar ettiği

Suskun kentin belkide en soğuk odasındayım

Yağmurlar yağıyor kumdan kulelerime

Sen gitmemi bekliyorsun

Oysaki tüm gidişler dönüşlere gebe

Bir geminin dümenine karışıyor hıçkırıklar

Kent suskun , sen suskun

Sokakları kötü kurulmuş cümleleri anımsatıyor

Tüm anıtlarının anılarını yitirdiği bu kentte

Sadece sokak lambalarının cılız ışığında

Sara nöbetleri geçiren umutlar kalıyor

Çamaşır tellerinde asılı , geceden kalan yastıklar

Ağlamaktan şişen bu kadar göz varken

Hangi dilde gülegüle diyorsun bana ?

Susma demiycem sana

Her suskunluğun gidişime en büyük sebebti

Sen sustukça çoğalıyordu yollar

Ne gidişler bitiyordu , ne kayboluşlar.

Sen ki hüznü yüzünde gülücük diye taşıyan adam

Senin verdiğin kimlikten fazlasını yaşayamadım

Aynaya her baktığımda seni gördüm

Dokunmanın korunç hazzını keşfederken

Dokunamamanın korkunç hazzını duymaktı aynaya bakmak

Zamanın içinde kaybolmaktı adının yankısı

Kim bilir kaç ayna kırdı gönlüm özlemini çekmemek adına

Kaçtım , kaçtıkça kovalandım

Çoğu zaman kaçamadım, umutsuzluğa yakalandım .

Her eksikliğin yerine birşey veren

Yada her istekte birşeyler eksilten hayat

Senin yerini boş bıraktı bende

Çünkü ben yaşamla aramı açacak yaralara göz yumuyorum

Ben en çok sana ağır yaralanmayı seviyorum

Sen gittin , sanki beni vurdular

Kendimsiz kaldım , kendime yoksullaştım.

Bir haciz gibi vurduysa kalbimi sevdan

Bu benim kendime olan borcumdandır.

Girdabının öfkesinde söndü yanan sevda közlerim

Sırtımı dayadığım yüce bir dağ sanmıştım sevdamı

Meğer uçuruma yaslanmışım , düşünce anladım.

Ağrıyan gecelerin çığlıklarında girdim kabuslu rüyalarıma

Hiç uyumadan , ama korkuyla uyandığım gecelerde sevdim seni

Neden bu kadar yanlızdık sen söyle

Vazgeçmeler , vazgeçmketen vzgeçti

Kirpiklerine salıncaklar kurduğum adam

Söyle bir gidiş kaç günde geri dönerdi ?

Haklısın gitmek vakti şimdi

Ben yaralarıma çoktan sen bastım , sen kendi derdine yan sevgili

Yaşadığım kadar ihtiyarım

Adın çabucak geçiyor artık aklımdan

Ardında hırsından delirmiş anıları bırakarak

Ezberden geçtim tüm aşk şarkılarını hızla

Yaşanmamış hiçbirşey kalmamış süsü verdim bu aşk'a

Senden birşey eksiltmeden kendime çok şey kattım

Sonsuzlukla çarptım huzuru , günlere böldüm sensizliği

Gidişler kapıda hazır beni bekliyor

Kumarda kazanmakdıysa eğer amacın

Gidişime oyna bu sefer , kazanacaksın . . .

Eda ARAZ